Een lach en een traan door de herinnering aan hoogwater

Voor de familie van Max van Noorden betekent de herinnering aan het hoogwater een confrontatie met een beladen beeld. Hennie van Rooy uit Herpen heeft juist warme gevoelens als ze aan de 'crisisweek' in 1995 denkt.

Deze week is het precies 25 jaar geleden dat delen van de regio Oss en Den Bosch onder water kwamen te staan en vele mensen moesten worden geëvacueerd. Dtv haalde in Den Bosch en Herpen herinneringen op aan die ene crisisweek in 1995.

Bij Hennie de Rooy staat een verse bos bloemen op tafel. Er zit een kaartje bij. De afzenders zijn haar vroegere evacuees die een kwart eeuw later nogmaals willen bedanken voor de opvang. Hennies woning was destijds een toevluchtsoord voor de hele familie, die aan de overkant van de Maas woonde en geëvacueerd moest worden door het wassende water. Ook haar zieke moeder werd naar het 'droge' Herpen overgeheveld. Terugkijkend was het een van de meest bijzondere weken uit Hennie's hele leven. "Iedereen was natuurlijk wel zenuwachtig maar het was vooral heel gezellig, als ik dat mag zeggen. Het was net zoals vroeger: de saamhorigheid en de hele familie bij elkaar. Dat zal ik nooit meer vergeten".

Bij broer en zus Jaap en Elly van Noorden betekent de herinnering aan '95 ook iedere keer de confrontatie met een beladen beeld: de foto van een surfende man op de A2. In de bewuste hoogwater week stond die op de voorpagina van De Telegraaf en daarna ging hij de hele wereld over. De man op de foto, Max van Noorden, is de broer van Jaap en Elly. Hij was op dat moment aan het trainen voor de Olympische Spelen, maar werd kort na het hoogwater ziek. Drie jaar later overleed hij aan de gevolgen van kanker. 

Jaap van Noorden, zelf ook een windsurfer, bewaart de surfplank en de wetsuits van zijn broer op zolder. Hij kan het niet over zijn hart verkrijgen om de spullen weg te doen. De beroemde foto geeft hem een dubbel gevoel van trotsheid en gemis. Het mooie is dat de foto van Max zijn zoon inspireerde om ook te gaan windsurfen, en dat doen ze nu vaak samen. Zus Elly is geëmotioneerd bij elke confrontatie met het beeld, dat ieder jaar februari wel weer ergens wordt afgedrukt. Maar, zegt ze: "ik ben er ook heel trots op. Die foto heeft Max toch maar mooi onsterfelijk gemaakt."