advertentie Banner SNLR.nl

Ria (60) uit Lith: "Eenmaal thuis kreeg ik de echte klappen te verwerken"

Ria (60) kreeg corona en belandde net niet op de intensive care. Toen ze thuis kwam bleken acht dierbare kennissen te zijn overleden. Wat begon met een verjaardagsfeest eindigde in klappen die Ria nog steeds niet helemaal te boven is gekomen.

“Op 7 maart gaf een kennis van ons een groot verjaardagsfeest in een kroeg. Hij werd 80. Een week later werd hij opgenomen in het ziekenhuis. Eerst krabbelde hij wel weer op, maar weer een week later was hij overleden.

Zijn vrouw had haar eerste man al verloren aan zelfdoding. Haar tweede man stierf nu zonder dat ze er bij kon zijn.


Ziekenhuis

Zelf ben ik ook ziek geworden. Een week lang lag ik thuis. Ik takelde alleen maar verder af dus werd ik opgenomen in het @bernhoven. Ik bleek corona te hebben en ik kwam terecht op de afdeling met andere coronapatiënten. Een grote ellende. Het is als een monsterwereld. Alle zusters met mondkapjes op. Allemaal helemaal steriel.

Ieder had zijn eigen kamer in het ziekenhuis maar je hoort alles wat er gebeurt. Aan de andere kant van de gang lag een mevrouw die de hele dag een naam riep: “Anja, anja, anja!”. Op een gegeven moment drukte ik de alarmbel in om een zuster haar te laten helpen. Maar die zuster vertelde me dat zij haar dochter wilde zien en dat dat niet kon.

Ik hoefde gelukkig net niet naar de intensive care en was na vijf dagen weer thuis. Maar daar kreeg ik de echte klappen te verwerken. Acht dierbare kennissen bleken overleden te zijn.

Huilbuien

Ook werd mijn vader ziek. Normaal verzorg ik hem maar daar was ik zelf te ziek voor. Mijn broer heeft hem twee weken in huis genomen en verzorgd en daarna heeft hij drie weken in het Sint Jozefoord in Nuland gelegen. Nu is hij weer thuis. Hij is stervende.

Ik heb ontzettend lieve vrienden en familie die altijd voor me klaar staan. Ook ben ik ontzettend goed verzorgd in het ziekenhuis. Ik ben de zusters en artsen zo dankbaar voor wat ze voor me betekend hebben.

Maar ik ben een beetje overspannen door de hele toestand. Soms gaat het beter maar vaak heb ik huilbuien. Ik voel me schuldig dat ik er nog ben en al die anderen niet meer."

Wie zijn we? Wat drijft ons? Wat houdt ons bezig? Op zoek naar antwoorden gaat Dtv iedere week in gesprek met mensen uit onze regio en brengen we de verhalen #vanhier.