advertentie Banner SNLR.nl

Ron (30) uit Megen: "Ik ging van local naar import en dat voelde vreemd"

Ron (30) is een echte Oijenaar maar verhuisde naar Megen. Daar moest hij opeens opnieuw integreren. Hij voerde vele gesprekken en kwam er achter dat de Megenaren zelf ook binding missen met hun stad. Om die terug te krijgen heeft hij een uniek idee.

“Van origine ben ik een echte Oijenaar. Ik ben er opgegroeid en ken vrijwel iedereen. Maar een tijdje terug ben ik naar Megen verhuisd. Dat was een flinke overstap. Opeens was ik geen local meer maar import en dat voelt vreemd.

Integratie

Ik ben iemand die wil integreren in een community maar merkte dat er in Megen veel groepsvorming plaatsvindt. Om mijn integratie een handje te helpen besloot ik mijn afstudeerproject voor de Master of Urbanism over Megen te doen. Daarvoor heb ik veel gesprekken gevoerd over hoe we de plek nog beter kunnen maken, wat uiteindelijk een goede manier bleek te zijn om de Megenaren beter te leren kennen.

Tegelijkertijd deed ik ook een belangrijke ontdekking. Uit mijn onderzoek bleek dat Megenaren gezelligheid het allerbelangrijkste vinden. Maar doordat er zoveel is weggetrokken uit Megen, kunnen ze daarvoor niet altijd meer in hun eigen stad terecht. Hierdoor ontbreken er ontmoetingsplekken en mist er een groter groepsgevoel.

Dorpscoöperatie

In mijn afstudeerproject kwam ik dan ook met het idee om het grotere groepsgevoel weer terug te brengen. Ik stel voor om van Megen een dorpscoöperatie te maken en zo verschillende basisfaciliteiten terug te brengen. Het draait er dan niet meer om of een zaak genoeg winst maakt om te overleven. Een zaak kan dan overleven als hij genoeg bijdraagt aan onze gemeenschap.

Als die basisfaciliteiten terug komen gaan we veel meer van ons dagelijks leven met elkaar delen. Door ons meer te ankeren in het lokale, vinden we een gevoel van ‘iets groters’. Dat plan is haalbaar, maar vergt wel een andere manier van denken. Eentje waarbij we niet de economie, maar een gevoel van geluk vooropstellen.

Hart en ziel

Ik werk ook al jaren als stedenbouwkundige voor het bedrijf Phidias in Sittard. Daar hanteren we bovenstaande filosofie al veel langer. Met succes! Maar uiteindelijk ligt mijn hart en ziel toch echt in Brabant. Ik hoop dan ook snel deze filosofie hier te laten landen.”

Wie zijn we? Wat drijft ons? Wat houdt ons bezig? Op zoek naar antwoorden gaat Dtv iedere week in gesprek met mensen uit onze regio en brengen we de verhalen #vanhier.